KIPS TRAVELPAGE BARCELONA

INDEXARCHITECTUURMUSEAMODERNE KUNSTPRAKTISCHE INFOFOTO'SSTADSDELEN UITGEBREID

Stadsdelen beknopte (print)versie

La RamblaWaterkantBarri G˛tic en RiberaEl RavalEixampleGraciaMontju´cPedralbres

La Rambla :
Dit is ongetwijfeld de bekendste straat van Barcelona. De Rambla bestaat uit verschillende delen, beginnend aan Plaša de Catalunya en eindigend 1,5 km verderop aan de haven. Plaša de Catalunya is een groot levendig en groen plein, midden in het centrum. Het is een belangrijk verkeersknooppunt met bushaltes en ondergrondse metro- en treinstations. Je kan de hele Rambla in een half uurtje stappen overbruggen, of je kan er uren over doen, kijkend naar de ontelbare straatartiesten, bloemenkraampjes, boekenstalletjes en dierenverkopers. In het midden van de straat is het een brede voetgangerspromenade, maar langs beide kanten raast het stadverkeer voorbij. Er zijn veel winkels, hotels en restaurants. Er zijn tal van bezienswaardigheden op en naast de Rambla, ik beschrijf ze in volgorde komende van Pl. de Catalunya. Ongeveer de derde zijstraat aan de linkerkant is Carrer Portaferissa, een winkelstraat. Via hier kom je ook in de Barri Gotic en Ribera, de oudste wijken.
Aan de rechterkant staat La Boqueria, een populaire overdekte levensmiddelenmarkt met een enorme overkoepeling in staal en glas.  Iets verderop staat El Liceu, het operagebouw. Plaša Reial, links van de Rambla, is een plein met palmbomen en pastelkleurige gevels, de lantarenpalen werden door GaudÝ ontworpen. In Nou de la Rambla, een zijstraat aan de rechterkant, staat Palau GŘell, ontworpen door architect Antoni GaudÝ, met typisch smeedijzerwerk aan de poorten.
Aan La Rambla nr 7, bevindt zich het Centre d' Arts Santa Monica, een opmerkelijk gebouw met houten platform, waar wisselende tentoonstellingen van moderne kunst gehouden worden.
Als je in deze buurt naar rechts afslaat, kom je via Carrer Arc del Teatre in de Barri Xino, de rosse buurt.
Helemaal aan het einde van de Ramblas, vlakbij de haven, staat het standbeeld van Christoffel Columbus.
Als je door loopt naar de haven kom je aan de waterkant.
Transport: metro lijn 1,halte Pl. Catal. en met lijn 3, halte Pl. Catal. of Liceu .
De waterkant
Deze rubriek omvat verschillende stadsdelen die aan zee grenzen, zoals Moll de la Fusta, Moll d’Espanya, Barceloneta en de Olympische haven. Dit gebied is het meest aan vernieuwing en verandering onderhevig geweest met het oog op de Olympische spelen in 1992. Je komt er door aan het monument van Columbus de straat over te steken.
Recht voor, zie je de vlottende houten brug, met golvende stalen structuur die het vasteland met Moll d’ Espanya en de jachthaven Port Vell verbindt. Op Moll d’ Espanya staat het winkelcentrum Maremagnum, met een enorme spiegelgevel waarin het water mooi reflecteert. Verder is er L’Aquarium, met o.a. collecties over de flora en fauna in de Middellandse zee, en een IMAX-theater.
Uiterst links zie je Moll de la Fusta, een wandelpromenade die in de jaren 80 als eerste project in de vernieuwing van de waterkant heraangelegd werd met opvallende rode bruggetjes, palmbomen, cafÚs en restaurantjes. Aan het einde van de Moll de la Fusta, staat het felgekleurde sculptuur, ‘Cap de Barcelona’ van Roy Liechtenstein. Vanaf hier wandel je langs de waterkant over Passeig Joan de Borbon door Barceloneta. Zo kan je, mits een flink eindje wandelen tot in het Olympisch dorp geraken.
Transport: metro lijn 3, halte Drassanes.
Barceloneta is een typische oude visserswijk. Als je de achterstraatjes hier doorwandelt, lijkt het of je in een zuiders dorpje bent.  Als je langs de kustlijn blijft, wandel je over een brede dijk naast het strand.
Het Olympisch dorp moest tijdens de Spelen van '92 faciliteiten en onderdak bieden aan duizenden atleten en toeschouwers. Met dit doel voor ogen werd een reeks hypermoderne gebouwen ontworpen door architecten uit de hele wereld. Hieruit ontstond een mooie, strakke urbanisatie, waar het aangenaam om rond te wandelen is. Blikvangers zijn de twee torengebouwen van 142 meter hoog, waarin een hotel en kantoorgebouwen gevestigd zijn. Voor deze torens staat het goudkleurige sculptuur ‘Pez y Esfera’, ontworpen door Frank Gehry. Het ronde gebouw iets verderop huisvest de meteorologische dienst. Op de wandelpromenade staan steeds weerkerende hoge strakke sculpturen. In het Olympisch dorp zijn 5000 appartementen en verschillende parken, allemaal met een verschillende architectuur.  De Olympische haven is, vooral ‘s avonds, een levendige buurt met trendy cafÚs en restaurantjes.
Transport: metro lijn 4, halte Barceloneta of Ciutadella Villa OlÝmpica of per bus.

TOP

Barri G˛tic en Ribera
Eigenlijk zijn de Barri G˛tic en Ribera verschillende wijken, maar ze grenzen aan elkaar en maken allebei deel uit van de oude stad. De Gotische wijk grenst aan de linkerzijde van de Rambla, Ribera ligt nog iets verder naar het oosten. Dit zijn klassieke wijken. Als je houdt van de architectuur en de sfeer uit de 12de tot de 19e eeuw, is het hier interessant. Vooral de Gotische wijk is een echte toeristenlokker. In de Barri G˛tic staan nog overblijfselen van een 2300 jaar oude Romeinse muur. Plaša del Pi voor de kerk Santa Maria del Pi is een drukbezocht pleintje. Centraal in de wijk staat de Gotische kathedraal met zijn bijgebouwen, gebouwd in de 14de en 15de eeuw, waarvan de gevel pas werd afgewerkt in de 19e eeuw. Er zijn tal van oude paleizen en statige pleinen in de buurt. Ribera wordt van de Barri G˛tic gescheiden door de Via Laietana. Hier vindt je nog meer Gotische gebouwen. Carrer Montcada is hier een belangrijke straat, er zijn verschillende kunstgalerijen, Gotische paleizen en restaurantjes. Belangrijk is het Picassomuseum, in nr 15. Het gebouw heeft een mooie openluchttrap en een collectie die de evolutie weergeeft van Picasso's eerste werken als jonge schilder, tot zijn latere schilderijen. De nadruk ligt op zijn klassiekere werken. Metro lijn 4, halte Jaume.
Aan Carrer Sant PÚre MÚs Alt staat het Palau de la M˙sica Catalana. De Modernistische concertzaal, door DomŔnech i Montaner gebouwd in 1908, heeft een mooie, rijkelijk versierde gevel en werd gedurende de jaren 80 gerenoveerd.
El Raval
Deze wijk is niet echt een toeristische trekpleister, maar een studentenbuurt waar op gebied van moderne architectuur en moderne kunst wel wat te zien is. De buurt begint aan de universiteit, aan Plaša d' Universidad met Carrer Tallers.
Aan Montalegre n░5 is het Centre de Cultura Contemporani gevestigd, alleen al de moeite om te bezoeken vanwege de spiegel op de binnenplaats tussen de gebouwen, die de haven weerspiegelt. De binnenplaats is vrij toegankelijk. Als je aan de achterkant van het cultureel centrum bent, zie je twee mooie moderne gebouwen.
EÚn hiervan is het museum voor hedendaagse kunst, MACBA : Museu d'Art Contemporani de Barcelona aan Plaša Angels 1.
L'Eixample
Dit is op architectonisch gebied een fantastische wijk, waar het Modernisme (Spaanse tegenhanger van Art Nouveau) hoogtij viert. De wijk is ÚÚn immens openluchtmuseum waar je van de ene verrassing in de andere valt. Bovendien is L' Eixample een chique winkelwijk, dus er is constant wel wat te zien.
De Rambla de Catalunya loopt min of meer in het verlengde van de gewone Rambla, maar is totaal verschillend. Hier zijn meer deftige winkels en mooie panden. Hoewel vooral het huis op de hoek met de 'Gran Via', en de huizen op de nummers 21 t/m 27 voorbeelden zijn van het Modernisme zijn ook andere gevels de moeite van het omhoog kijken waard. Van op de Rambla de Catalunya zie je aan de rechterkant in ‘Carrer d’ Arago, op het dak van een gebouw een spectaculair kluwen van staaldraad, een kunstwerk van Antoni Tapies. Hier is de kunstgalerij Fundacio Tapies gevestigd, waar werken van de Spaanse schilder zelf en andere hedendaagse kunstenaars te zien zijn.  Aan het einde van de R. de Catalunya, op de hoek van de Avinguda Diagonal staat ‘Casa Serra’ van Puig i Cadafalch.
Passeig de Gracia is de belangrijkste straat met Modernistische gebouwen. Tussen de deftige winkelgalerijen staan echte architecturale parels. Op nr. 92 staat ‘Casa Mila’ , ook La Pedrera genoemd, van Gaudi. Het is echt prachtig. De binnenplaats, de bovenste verdieping en het dak zijn te bezichtigen. De binnenplaats is een schouwspel van gebogen lijnen en diepblauwe, groene en gele kleuren. Op de bovenste verdieping is een tentoonstelling van Gaudi’s belangrijkste werken, met diamontages, foto’s en maquettes. Elke hoek van het gebouw is asymmetrisch, overal zijn nissen en hoeken. Honderden stenen bogen overwelven de zaal. Het dakterras is een echte sprookjeswereld, met trapjes, bogen en gedraaide sculpturen in moza´ek, en tientallen schoorstenen, vermomd als beelden. Het zicht op de stad is ook meegenomen natuurlijk.
Info :  De ticketbalie bevindt zich om de hoek in Carrer de Provenša, vlak naast de ingang.
Aan Pssg. De Gracia nr 43 staat Casa Battlˇ van Gaudi. Dit is ÚÚn van zijn laatste projecten voor burgers, voor hij zich volledig op de bouw van ‘La Sagrada Familia’ richtte. De gevel is bekleed met kleurrijke moza´ek, de balkons lijken op gezichtsbeenderen van reusachtige dieren, en het dak stelt de geschubde rug van een prehistorisch dier voor. Naast Casa Battlˇ, op nummer 41, staat Casa Amattler van de hand van Puig i Cadafalch, een neogotisch gebouw. Op nr 35, Casa Lleˇ Morera van DomŔnech i Montaner, tevens het hoofdkwartier van het toeristenbureau.
In Carrer Mallorca staan ook nog het Palau Montaner, van de gelijknamige architect, en ook van hem, Casa Thomas in neogotische stijl. In L'Eixample zijn nog honderden andere bezienswaardige gebouwen.
Transport : metro lijn 2, 3 of 4 halte Passeig de Gracia. Ook de stations van Pl. de Catalunya of Universitat zijn goede uitvalsbasissen.
Nog in dezelfde wijk, maar een eindje verder, aan de overkant van de Av. Diagonal, aan Carrer de Provenša staat de kathedraal, La Sagrada Familia, Gaudi’s reusachtige meesterwerk. De kerk is al van in de vorige eeuw in opbouw, maar nog steeds niet voltooid. Er gaat een grote symboliek schuil achter de drie hoofdgevels, die Geboorte, Passie en Dood en Verheerlijking voorstellen. Aan elke gevel moeten vier torens komen, voor elk van de twaalf apostelen ÚÚn. De 107 meter hoge torens, hebben een structuur van verticale ribben, met horizontale ringen eromheen en zitten vol vormen uit de natuur. De spitsen zijn kunstwerken van kleurrijk moza´ek en glas in beton gegoten. Jammer dat de bouwkranen het uitzicht zo ontsieren. De onafgewerkte binnenkant van de kerk, de bouwput en het museum in de kelders kan je bezoeken.
Transport: metro lijn  5, halte Sagrada Familia, en met verschillende buslijnen.

TOP

Gracia
De wijk Gracia is niet erg bekend en er is ook niets echt speciaals te beleven, het is een gezellige woonwijk voor de middenklasse. Best aangenaam om door te wandelen en Parc GŘell is hier in de buurt. Dit park is alweer een project van GaudÝ, dat in samenwerking met Jujol, ÚÚn van zijn medewerkers, een fantasierijk geheel geworden is. Bedoeling was dat hier een woongebied voor de rijkere klasse zou komen, maar uiteindelijk is het  een park met maar drie woningen gebleven, waaronder het huis waar GaudÝ gedurende de bouw verbleef. Aan de ingang van het park is een leuk gebouwtje met betegelde minitorenspits en de drakenfontein. Blikvanger is de lange slingerbank met veelkleurige moza´ek bekleed, die de afboording van een plein vormt, ondersteund door 100 zuilen : de Griekse zuilenzaal. Van op het plein heb je een mooi zicht over de stad. Info : adres : Carrer Albert Llamas. Het park is dagelijks open van zonsopgang tot zonsondergang. Toegang tot het park is gratis. Transport: bus 24, 31, 32, 74 of met metro lijn 3, halte Lesseps, maar dan heb je nog een flinke wandeling bergop in het vooruitzicht.
Montju´c
De berg Montju´c is de groene long van de stad. Toen in 1929 de wereldtentoonstelling in Barcelona doorging werden hier parken, paleizen, paviljoenen, sportstadions en tentoonstellingsruimtes aangelegd. Een aantal van die gebouwen zijn blijven bestaan en hebben een belangrijke functie als museum. De sportstadia werden gerenoveerd en andere werden bijgebouwd naar aanleiding van de Olympische spelen in 1992.
Aan de voet van de berg liggen andere stadsgedeelten die in toeristische gidsen weliswaar onder Montju´c gecatalogeerd staan. Hier begin ik mijn overzicht van het gebied.
Aan Carrer Tarragona ligt het 'Parc Joan Mirˇ', waar zijn metershoge kleurrijke sculptuur 'Dona i Ocel' (Vrouw en Vogel) midden in een waterpartij staat. In tegenstelling tot wat de naam van het park doet vermoeden, is dit het enige werk van hem dat hier staat.
Hier vlakbij ligt de Plaša d'Espanya, dat met de twee torens en fontein, de toegangspoort vormt tot Montju´c. De fontein wordt 's avonds kleurrijk verlicht en tijdens het weekend speelt er van 21 tot 23 u een waterorgel. Vanaf hier heb je zicht op de Avinguda Reina Maria Cristina en de trappen naar de berg, met bovenaan het Palau Nacional, waar het Museu d'Art de Catalunya,( Museum van Gotische en Middeleeuwse kunst) gevestigd is.
Als je bovenaan de trappen bent en je gaat naar rechts, kom je aan het 'Barcelona paviljoen' ook het ' Mies van der Rohe paviljoen' genaamd naar zijn ontwerper. De architect ontwierp dit strakke, sobere gebouw voor de wereldexpo in 1929. Nadat het dienst gedaan had als Duits paviljoen, werd dit gebouw een jaar later weer afgebroken. Omdat het gebouw als een mijlpaal in de moderne architectuur beschouwd wordt, heeft men het in '85 op dezelfde plaats weer opgetrokken. Binnen kan je de Barcelona stoel bekijken, ook door Mies Van der Rohe ontworpen, en (wisselende?) tentoonstellingen.
Op Montju´c heb je ook nog een aantal, volgens mij, muffigere zaken als 'Poble Espanyol', een dorp met allerlei Spaanse landelijke bouwstijlen, een ambachtsmuseum, een archeologisch museum, en een ethnologisch museum.
De moeite zijn de nog hoger gelegen sporttempels. Het olympisch stadion stond er al in 1929, maar werd ter gelegenheid van de Spelen in '92 vernieuwd en aangepast om een bezetting van 70.000 mensen aan te kunnen. De gevel is mooi, en doet eigenlijk niet echt vermoeden dat er een stadion achter zit. Je kan ook even een kijkje nemen in het stadion zelf. Het sportpaleis 'Palau d'Esports Sant Jordi' werd gebouwd voor de Spelen, naar een ontwerp van de Japanner Isozaki, die er een futuristisch gebouw van maakte, waar 15.000 mensen in kunnen. Op het plein voor het gebouw heb je een prachtig uitzicht: links waterterassen met daarachter het Olympisch stadion, voor 'Sant Jordi' sculptuurtjes in staaldraad, en rechts de 'Calatrava', een 188 meter hoge communicatietoren, die lijkt op een witte scherpe naald met een draad er rond.
Hoger op de berg staat het Montju´ckasteel, met het militair museum, en vanop Miramar Esplanade kijk je op de haven uit. Je kan hier geraken via een kabelbaan (funicular).
Interessant museum op Montju´c is het 'Fundaciˇ Joan Mirˇ'. Als je van zijn werk houdt is dit museum erg de moeite, zowel schilderijen, wandtapijten als sculpturen worden tentoongesteld. Er is ook een aparte ruimte waar tijdelijke hedendaagse exposities gehouden worden. In het museum zijn een restaurant en 2 grote museumwinkels, o.a. een boekhandel gevestigd. Op hun website www.bcn.fjmiro.es kan je alle informatie die je nodig hebt terugvinden.
Adres : Parc de Montju´c.

T
ransport: Montju´c is op verschillende manieren bereikbaar : te voet (het is wel flink klimmen !),met de bus ( 61) en met metro, lijn 1 en 3 tot Pl. Espanya of met lijn 2 en 3 tot Paral.lel, vanaf waar je met de 'funicular' verder de berg op kan.
Montju´c zelf is niet verstedelijkt, dus misschien een simpel advies; neem wat eten en drinken mee, want op dit gebied is er hier niet zo veel te krijgen.

Pedralbres
Pedralbres is een dure woonwijk, voornamelijk interessant voor voetballiefhebbers, want hier is het stadion van FC Barcelona en het voetbalmuseum gevestigd. Adres : Aristides Maillol, de openingsuren variŰren volgens het seizoen.

Overzichtelijke lijst met informatie over alle musea en bezienswaardigheden die vernoemd werden, kan je vinden op de pagina musea. Uitgebreide informatie over de vernoemde gebouwen en architecten vind je op de architectuurpagina of op pagina GaudÝ .

TOP

zibkip.be/barcelona/bstadsdelkort.shtml